düş-ük


düşlerim döküldü…
halbuki çok iyi bakmıştım onlara,hiçbirini uzun yolculuklara çıkarmadım…olduysa da,kırılacak eşyaların içinde olurlardı hep.sımsıkı sarmalar en sağlam yerine koyardım karanlık kutuların…
kokusunu bilir misiniz düşlerin mesela,rengini,tadını yada…
hani bazen bir sokak vardır ya çocukluğunuzdan kalma,yada ilk dokunduğunuz yerdir aşka.oraların kokusu gibi…ayakların titrer yürürken,her nefes alışında takılıp kalan iççekişler boğazında.
rengi hep sana kalır…tadı da, hep bir kadının dudağıdır dudağında…
düşlerim döküldü..ve göremedim..belkide bilemediğimdendir görememem.
hiç bilemedim ki zaten saplanıp kalan sorularımı…bir köşeye not alıp bırakmalardan başka hep acısını süzdüm içime,güzel taraflarını bıraktım sevgiliye…hep sonraya…

işte düşlerimde böyle sona kaldı demek.
acısı ayrılıgın,karanlıgı,şiiri derken,düşlerim döküldü..
şimdi aşk ağır yaralı…
düşü düşesice biryerdeyim…

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s