ah ya


biraz kendimde gibiyim şimdilerde.alımsız sade bir iççekişten ibaretim.durgun,belkide bir kuyu,karanlık,uçsuz bıçaksız.
zaman düşüyor işte sen koştukça.ya da kaçıyor işte,her neyse,her kimdeyse neyse bileniyorum.
evet anlaşıldığı üzre böyle saçma sapık kelimelerle bir yere varılamıyor.
o zaman en iyisi durmak,en kötüsü de elektrik bence.

pek azımsanacak sayıda bir içkaçış değil bu aslına.hareket halinde herşey şey ve ihtimaller üzerine kuruluymuş dünya.bir nevi,kader.

koyu kumsal bir şehir gibi kadın.ya da yine koyu kumsal ama kadın gibi bir şehir.ve de her neyse.kutu kutu pense,hatta piyano piyano portakal,hem de otomatik.

galiba odamın duvarı için bir şeyler almalıyım.değişiklik güzel şey.yeni bir benimseyiş özümseyiş.her seferinde hüsran olsa da sonumuz,ne yapalım böyle gelmiş,böyle gelmiş.

velhasıl kelam,gidiyormuştum.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s