dengesiz


Kimsenin tanıyamadığı kadar bende tanıyamıyorum kendimi.Olur olmaz soruların eşiğinde takılıp kalıyorum zamanlarca.Bir dokunuştan uzak,ifadesiz bir haykırış gibi susakalıyorum.Susa susuyorum sonra kızıp susa.Böyle sürüp gidiyor,algıdaki serzeniş.Uzun uzun birseyler anlatmak istiyorum oysa kelimelerle,bir bakmışsın odamdakı duvara kusuyorum pastel renklerle.Ya da tamam şimdi oldu diyorum bir an,bir bakmışım ellerimde enstruman.Sesler çıkıyor içli dışlı gereksiz.Görüyorum ki en sevdiğim şey bile kendi içinde dengesiz.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s