acıksız


günün yorgunluğunu üstüne boşaltmak zorundayım.üzgünüm.bence sende bundan faydalanmaya bak.görülüyor ki yazıya başlarken ne kadar acıklı yazacağım dersem o kadar acıksız oluyor.nedendir bende anlamadım.acaba üzerimdeki acık artık yavaş yavaş kendini yok mu ediyor.hayır ama o benimdi.hep beraber kalacıktık.saf yalın halimi bir tek o bilecektı.kurutulmuş meyve tabağı gibiyim şimdilerde.çerez niyetine hayat,hem tatlı hem renkli hemde sert ve seri.bu böyle sürüp gitsin mi hayat,yoksa yeni acılara yelken mi açmalıyım.bu sefer hangi rüzgara bıraksam kendimi.ben oldum olası poyraz severim,deniz cam gibi olur o sıra.neyse görülüyor ki ben hala birileriyle gerçekten konuşuyormuşum izlenimi verebiliyorum.hayatta olduğuma dair bir belirti.kimine göre bir lanet,kimine göre hidayet.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s