yak


işte böyle çocuk benim yalnızlığım.kendimi sır gibi saklarım hep.ardı arkası yok artık hiçbir şeyin.böylece bir köşede bekler dururum.ne umudum ne hayalim kaldı.bana kalsa üç beş kelimeyle anlatır bırakırım hayatı.öyle uzun uzun anlatacaklarım yok.ipi çekilmiş mum gibiyim,dün yanmış,bugün biçimsizce erimiş kalmışım öyle.hep böyle kalırmıyım diye düşünmeleri de geçtim satır satır.şiir şiir haykırdım,sayfa sayfa bağırdım… bir dirhem hayalim var yok.onuda yolda yürürken,denize baktığımda ya da gökyüzünde sayarken yıldızları hatırlar,bırakırım.anlayacağın, en büyük hayalimle en küçük hayalim arasındaki fark ya üç beş adım ya iki dalga arasındaki ses ya da tuttuğum yıldızı kaybedecek kadar kısa… heyhat mecburum çocuk,dizlerimi çekip böğrüme,yüzümü yere dönüp, ellerimle bacaklarımı sarıp, bir köşeye sığınarak dua etmeye. fikrimin boyunda bir libasla girerim kabrime, aşkla yandım derim cihanda. zikrimin yolunda bir nefesle giderim mahşere, aşkla yandım derim cihanda. şükrümün sonunda bir hevesle çıkarım rabbime, aşkla yandım derim cihanda. doymadım, göster şimdi yanmak neymiş katında.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s