Dipsiz


Yüzüme kokun çarptı,böldü beni mevsimlere… 

Dipsiz çukurların yoluna sürükledi,

sözlerimle tırmalayıp durdum duvarları.

Kabuğum soyuldu sandım hep,

her seferinde yeni biçimsizliklere gebe kaldım.

Durdum, soğuk, kurak rüzgarların içinde,

kalıbıma boşluk, fikrime serseri mayınlar aradım.

Kulakları ama,gözleri dilsiz,dudakları sağır insanlar hortladı içimden.

Kustu içim içime yalnızlığı, sayfalarca seni kokladı,

atladı biri rüyamın üzerinden,uykularım kısa kaldı.

Ve özneler sonunda bir sisin ardına saklandı.

Düştü ya ruhun içime, artık bende benim,sende benim,oda benim

Yerde bulunsam beş para etmez adamım,gözün aydın.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s